Abstrakcja No 25, 2016

Abstrakcja No. 25 bada możliwości budowania przestrzeni wyłącznie poprzez relacje materii, światła i koloru. Gęsta powierzchnia obrazu powstaje z wielu nakładających się warstw, które tworzą złożoną sieć rytmów i subtelnych przejść tonalnych.

Obraz nie prowadzi wzroku do jednego centrum. Pozwala doświadczać przestrzeni jako procesu ciągłego odkrywania, w którym każda warstwa zachowuje pamięć poprzedniej, a całość pozostaje otwarta na kolejne odczytania.