Wielka La Gomera, 2015

Wielka La Gomera wyrasta z doświadczenia wyspy, której wulkaniczny krajobraz, gęsta roślinność i zmienne światło tworzą przestrzeń o wyjątkowej intensywności percepcyjnej. Obraz jest zapisem pamięci krajobrazu oraz jego emocjonalnego oddziaływania.

Kompozycję budują pionowe rytmy oraz przenikające się warstwy zieleni, błękitów i świetlistych żółci. Poszczególne formy pozostają niejednoznaczne, zawieszone pomiędzy pejzażem a abstrakcją, dzięki czemu uwaga widza stopniowo przesuwa się z rozpoznawania motywów na doświadczenie koloru, przestrzeni i czasu.

Abstrakcja staje się tu narzędziem koncentracji doświadczenia.